Data · 14 oktober 2026

Waarschuwing voor wereldwijde bedreigingen door kunstmatige intelligentie en nucleaire oorlog

a very long exposure of a star trail
Vimal S / Unsplash

Een nieuw wereldwijd rapport waarschuwt voor de mogelijkheid van het uitsterven van de mensheid tegen het jaar 2100 als gevolg van het kwaadaardig gebruik van kunstmatige intelligentie of de uitbraak van een nucleaire oorlog. Deze twee bedreigingen staan bovenaan een lijst van zeventien belangrijke risico's die de gezondheid en het welzijn van mensen in de komende vijfenzestig jaar kunnen bedreigen.

De lijst, opgesteld door de commissie "Global Health Risks in the 21st Century" van het medische tijdschrift "The Lancet", omvat onder andere klimaatcrisis, afname van internationale hulp, ondervoeding bij kinderen, luchtvervuiling, antimicrobiële resistentie, gewapende conflicten en inkomensongelijkheid.

Het rapport geeft aan dat het kwaadaardig gebruik van kunstmatige intelligentie, inclusief de ontwikkeling van biologische wapens, en nucleaire oorlog, samen met mogelijke nucleaire hongersnood, risico's met zich meebrengen die tot het uitsterven van de mensheid kunnen leiden in de komende decennia, hoewel de waarschijnlijkheid van deze scenario's afneemt.

Experts wijzen erop dat een nucleaire oorlog enorme hoeveelheden deeltjes in de hogere lagen van de atmosfeer kan afgeven, wat zonlicht blokkeert en leidt tot een ineenstorting van de voedselproductie en wijdverspreide hongersnood. Daarnaast kan kunstmatige intelligentie de ontwikkeling van biologische wapens mogelijk maken die catastrofale schade kunnen veroorzaken.

Naast de risico's van kunstmatige intelligentie en nucleaire conflicten, identificeren experts andere bedreigingen die kunnen leiden tot gezondheidscrises, zoals luchtvervuiling, antimicrobiële resistentie, ondervoeding bij kinderen, klimaatverandering, traditionele conflicten, afname van buitenlandse hulp, en andere gezondheidsproblemen.

De onderzoekers benadrukken dat de opname van deze risico's niet alleen gebaseerd is op de omvang van de mogelijke schade, maar ook op de beschikbaarheid van praktische oplossingen om de impact te beperken.