AI · 27 oktober 2026
Kunstmatige intelligentie dwingt organisaties tot opruimen van verouderde documentatie en herziening van architectuurprincipes
Kunstmatige intelligentie zet bedrijven onder druk om hun verouderde documentatie op te schonen en hun softwarearchitectuurprincipes opnieuw toe te passen zonder de fundamentele regels los te laten. Murat Erder, medebedenker van het concept Continuous Architecture, benadrukt dat deze ontwikkeling leidt tot snellere feedbackcycli, nieuwe vormen van technische schuld en een onvermijdbare verantwoordelijkheid voor architecten die niet kan worden uitbesteed.
De zes oorspronkelijke principes van Continuous Architecture, meer dan tien jaar geleden geformuleerd, blijven volgens Erder volledig relevant in het tijdperk van generatieve kunstmatige intelligentie. Drie specifieke principes krijgen echter hernieuwde urgentie. Het tweede principe, dat focust op kwaliteitsattributen zoals prestaties, schaalbaarheid en beveiliging, moet nu ook de kostenefficiëntie van agentische systemen omvatten in een constant veranderende markt. Het vijfde principe, dat pleit voor architectuur gericht op bouwen, testen, implementeren en exploiteren, vereist de constructie van efficiënte en betrouwbare pipelines, vooral wanneer organisaties volledig inzetten op kunstmatige-intelligentie-native softwareontwikkeling. Het vierde principe, dat verandering faciliteert door de kracht van het kleine te benutten, is cruciaal voor het ontwerpen van modulaire en in zich zelf gesloten componenten oftewel agenten, waarbij de onderhoudbaarheid van door kunstmatige intelligentie gegenereerde software een toekomstige uitdaging vormt.
Een fundamentele verschuiving in de aannames betreft de overgang van volledig door mensen gestuurde processen naar een wereld waarin kunstmatige intelligentie een actieve rol speelt. Deze verandering raakt vooral de uitvoeringsmethode en niet de onderliggende architectonische grondslagen. Kunstmatige intelligentie fungeert als katalysator om datagrondslagen op orde te brengen, omdat de kwaliteit van de output direct afhangt van de kwaliteit van de invoergegevens. Organisaties beginnen reeds hun kennisbeheersystemen op te schonen zodat eenvoudige kennisbeheeragenten correcte antwoorden kunnen genereren. Deze opgave is minder technisch van aard dan organisatorisch, waarbij de wet die stelt dat de structuur van een systeem de communicatiestructuur van de organisatie weerspiegelt een belangrijke rol speelt.
De rol van architecten verschuift naar het toepassen van principes en het nadenken over organisatorische verantwoordelijkheden om datachaos te beheersen. Op het niveau van de codebasis ontstaat een nieuwe vorm van technische schuld wanneer code eerst wordt gegenereerd en pas daarna wordt geprobeerd de structuur te achterhalen, wat vaak leidt tot het weggooien van werk en opnieuw beginnen. De verwachting is dat kunstmatige intelligentie alle ingenieurs tot architecten zal maken doordat de benodigde vaardigheden evolueren. Op ondernemingsniveau is er sprake van een explosie aan eindgebruiker-kunstmatige-intelligentie-agenten die beslissingen nemen of voorstellen, wat vragen oproept over de herkomst van data en het vastleggen van impliciete kennis in contextlagen.
Deze inzichten worden gedeeld in aanloop naar een conferentie over softwarearchitectuur die plaatsvindt op zeventien en achttien november tweeduizendzesentwintig. Het evenement biedt vijf parallelle tracks met ongeveer vijftig lezingen en keynotes, waarbij de focus ligt op de impact van kunstmatige intelligentie op softwarearchitectuur. De organisatoren hebben de locatie vergroot om de groeiende belangstelling voor dit onderwerp te faciliteren.